گل مريم

گل مريم برای ديدنت ديوانه خواهم شد

نگاهم كن كه از بوييدنت ديوانه خواهم شد

تو می خندی به احوال پريشانم ولی من هم

از اين گونه نمك پاشيدنت ديوانه خواهم شد

مرا ديوانه می بينی و مغرورانه می خندی

نمی دانی از اين خنديدنت ديوانه خواهم شد

ميان اين همه گل من كه مريم را پسنديدم

و می دانم كه از بوييدنت ديوانه خواهم شد

تو زيباتر از آنی كه بچينم برگهايت را

نگاهت می كنم از چيدنت، ديوانه خواهم شد

همه گويند بايد بوسه بر چشمان مريم زد

تو می دانی كه با بوسيدنت ديوانه خواهم شد

به اشك ديدگانم می نويسم دوستت دارم

تو می خوانی و از فهميدنت ديوانه خواهم شد

گل مريم دلم را بردی و خود نيز می دانی

كه با اين گونه دل دزديدنت ديوانه خواهم شد

گل مريم دو چشمانت گواهی می دهد روزی

تو را می چينم و با چيدنت ديوانه خواهم شد